บทที่ 55 บทที่ 37 หันหน้าคุยกัน

บทที่ 37 หันหน้าคุยกัน

เสียงเปิดประตูห้องนอนดังขึ้นอย่างแผ่วเบาในตอนเช้าตรู่มินตรารู้สึกตัวตื่นแล้วแต่เธอยังไม่อยากลืมตา และก็ไม่ได้ขยับกายให้คนที่ถือวิสาสะเดินเข้ามาในห้องทั้งที่ทุกวันเขาจะไม่เข้ามารู้อีกด้วย

“เจ็ดโมงแล้วครับ” ท่อนแขนแกร่งสอดเข้ามาดึงรั้งร่างเธอขึ้นไปกอด ตัวเขาเองแทรกตัวขึ้นมานั่ง...